غيبت

2. حيات صحابه و تابعين و سلف صالح در كنترل زبان و ترك غيبت را مطالعه كنيم.                                          از اسلم روايت است كه روزي عمر(رضي الله و عنه)بر ابوبكر(رضي الله و عنه)وارد شد در حالي كه ابوبكر زبانش را مي كشيد!عمر گفت:دست نگه دار!خداوند تو را ببخشد. ابوبكربه او گفت:اين مرا به هلاكت انداخته است.و از رسول الله(صلي الله عليه و سلم) شنيدم كه فرمود عضوي از بدن نيست،مگر اينكه از تيزي و تندي زبان،بر خودش شكايت مي كند.                                                                                         عبدالله بن وهب مي گويد تلاش كردم ترك غيبت كنم اما نشد،براي هر غيبت يك روز روزه گرفتم ولي سودي نداشت ، براي هر غيبت مال و پولي را صدقه دادم،حب مال مجبورم كرد غيبت را ترك كنم.                           

3. در هنگام غيبت به خود بگو:

    آيا مي خواهي گوشت مردار بخوري؟

    آيا دوست داري ديگران غيبتت كنند؟

    آيا مي خواهي عذاب قبر داشته و جزء مفلسين روز قيامت باشي؟

از ابو هريره روايت است كه رسول الله(صلي الله علي و سلم)فرمود:آيا مي دانيد مفلس چه كسي است؟گفتند:مفلس در ميان ما كسي است كه پول و كالايي نداشته باشد. فرمودند:مفلس در ميان امت من كسي است كه در روز قيامت با نماز و روزه و زكات مي آيد در حالي كه اين را دشنام داده و اين را به زنا متهم كرده ،مال اين را خورده ،خون اين را ريخته و اين را زده است،به اين از حسناتش داده مي شود و به اين هم از نيكي ها و حسناتش داده مي شود.اگر نيكي هايش قبل از تمام شدن آنچه كه بر گردن اوست تمام شود از گناهان طلبكاران بر دوش او گذاشته مي شود و پس از آن در آتش انداخته مي شود.