علت اعتماد به کاینات!
شيوانا از راهي ميگذشت.پسر جواني را ديد كه ناراحت و غمگين روي سنگي نشسته و زانوي غم در بغل گرفته است.شيوانا كنار او ايستاد و با خنده علت اندوهش را جويا شد.پسر گفت:"من و همكلاسي ام هر دو جزو شاگردان ممتاز مدرسه بوديم.موقع آزمون نهايي كه شد من در درس خواندن كوتاهي كردم اما دوستم با جديت حتي يك شب هم دست از مطالعه بر نداشت و امروز كه نتايج را اعلام كرده اند مي بينم او نمره بيش تري گرفته و در اين دوره به تنهايي شاگرد ممتاز شده است.چيزي ته دلم از ممتاز شدن او ناراحت است و احساس ميكنم كاينات در حق من ظلم كرده است و فرشتگان آسمان سابقه طولاني مرا در درس خواندن ناديده گرفته اند و فقط همان چند شب كوتاهي شب امتحان را حساب كرده اند.يك جور حس حسادت از دوستم و طلبكاري از كاينات دلم را پر كردده است و چون كاري از دستم بر نمي آيد،دلم پر از غم شده است. احساس ميكنم ديگر نميتوانم به كاينات اعتماد كنم چون ايندفعه كمكم نكرده است."
شيوانا با خنده گفت:"اتفاقا از اينكه دوستت پاداش درس خواندن مستمر و بي وقفه خود را گرفته و تو هم مجازات درس نخواندنت را گرفتي بايد خوشحال باشي.همين كه كاينات به فرد سختكوش،مزد و پاداش بهتري مي دهد و نعمتها و بركت هاي خود را از فرد تن پرور و راحت طلب دريغ مي كند،همين بايد سبب افزايش اعتماد تو به كاينات شود.اگر درس نمي خواندي و امتياز بيش تري كسب مي كردي بايد نسبت به دنياي اطراف خودت شك ميكردي و ترس و اندوه دلت را پر ميكرد.در دنيايي كه بدون زحمت بتوان به جايي رسيد هيچ تضميني براي رشد و ترقي وجود ندارد و هر لحظه ممكن است فردي جاي تو را اشغال كند اما اگر رشد و پيشرفت و كسب امتياز برتر ارتباط مستقيم با تلاش و پشتكار و سختكوشي فرد داشت در اين صورت مي توان به آينده خود بيشتر اميدوار بود و بيش تر به كاينات اعتماد كرد.همين الان برخيز و به جاي پر كردن فضاي دلت از حسادت و كينه و شك و ترديد ،اين شكست را درسي بزرگ در زندگي خودت قلمداد كن و سعي كن بر اساس اعتمادي كه به درستي كاركرد كاينات پيدا كرده اي با جديت تلاش كني تا دوباره ممتاز شوي و جايگاه خود را بدست آوري."
مجله موفقیت.شماره ۱۹۶ .ص۹۶
از پررو بازی خوشم نمیادشوخی رو دوس دارم خیلی خندونم(نیشم تا بنا گوش بازه)خدا بخیر کنه درس خونم خر خون نیسسم وب گردی رو دوس دارم البته اگه وقت داشته باشم عاشق نقاشیم بعضی وقتا شعرم میگم،البته با اینکه رشتم ریاضیه.مهربونم هستما!